امروز ۱۸ آبان ۱۳۹۶
صفحه اصلی » اخبار تربت جام , خواندنی‌ها » 60 سال زندگی بدون دعوا
کد خبر : 22967
تاریخ انتشار : ۱۲ فروردین ۱۳۹۵در ۷:۲۵ ق.ظ

60 سال زندگی بدون دعوا

حاج آقا می‌گوید: ما در این همه سال زندگی مشترک که حدود 60 سال با هم زندگی کرده‌ایم تا به حال یک بار دعوا نکرده‌ایم چون توقعی از هم نداریم. سر سفره پدرمان روزی حلال خوردیم و آداب و معاشرت و چگونه زیستن را به خوبی فراگرفتیم. درست است مثل امروزی ها آنچنان روابط اجتماعی نداریم اما افتخار می‌کنیم خانواده‌ای را تشکیل داده‌ایم که در آن دعوا معنا ندارد.

به گزارش جام روز؛ یدالله خان پازوکی از بزرگمردان خاندان پازوکی از شهرستان پاکدشت در گفت و‌گو با خبرنگار طنین یاس در مورد دوران جوانی خود گفت: من در کنار پدرم با کشاورزی بزرگ شده ام و در کنار کارم درسم را هم خواندم و از ابتدا سعی کردم درست زندگی کنم از همان ابتدا یادم است که به دنبال رزق و روزی حلال بودم در حالیکه به جرات می‌توانم بگویم که در زمان ما بی بندوباری و فساد زیاد بود و چون انقلاب اسلامی صورت نگرفته بود جوانان آزاد بودند که هر کاری را بکنند اما من جوانیم را با عبادت در مسجد و کار کردن و تحصیل گذراندم و خدا را شاکرم که فارغ التحصیل رشته علوم قرآنی در مقطع کارشناسی از مدرسه میقات القرآن چهارده معصوم (ع)

وی برخی از جوانان امروزی را راحت طلب برشمرد و افزود: متاسفانه برخی از جوانان امروز راحت طلب شده اند و همه چیز را می‌خواهند به آسانی به دست بیاورند، جوان امروز سختی زیاد نکشیده است در حالیکه ما برای خرج و خرید دفتر و مداد می‌بایست چند ساعت در بیابان کار می‌کردیم تا بتوانیم درس بخوانیم و خدا را شاکرم که جوانی‌ام را سالم گذراندم و توانستم فرزندانی تحویل جامعه بدهم که همه آنها افرادی مومن و سالم هستند.

خدا را شکر از زندگی‌مان راضی هستیم

حاجیه خانم جمیله تاجیک در مورد دوران ازدواج خود با حاج آقا گفت: ما در سال 1335 با هم ازدواج کردیم. آن زمان توقعات چه مرد و چه زن خیلی کم بود و همین پرتوقع بودن باعث ادامه زندگی‌ها می‌شد. متاسفانه امروزه جوانان خیلی پرتوقع شده اند و این برخلاف دین ماست. خدا را شکر از زندگیمان راضی هستیم که نتیجه ازدواج ما چهار پسر و چهار دختر به همراه 23 نوه و هفت نتیجه است. خدا را شکر از همه آنها راضیم و هیچ فرقی بین آنها نمی گذارم و همه آنها را به یک اندازه دوست دارم.

یدالله خان پازوکی در مورد ازدواجش با جمیله خانم می گوید: ما و خانواده جمیله خانم در یک محل بودیم و پدران ما با هم رفیق و به نوعی فامیل بودند. خواستگاری‌های آن زمان مثل الان نبود. پدران ما تصمیم گرفتند که ما دو نفر را به عقد هم درآورند بدون اینکه ما همدیگر را دیده باشیم. جالب است بدانیم ما تا روز عروسی همدیگر را ندیده بودیم اما چون پدرانمان شناخت کامل نسبت به هم داشتند ما را به عقد هم درآوردند و خدا را شکر از زندگی‌مان راضی هستیم. امروزه متاسفانه ازدواج به نوعی تجارت تبدیل شده است و تا بگومگویی پیش می‌آید طلاق صورت می‌گیرد و مهری‌ها آنقدر بالاست که زندگی‌ها را دگرگون ساخنه است.

حاجیه خانم می‌گوید من تا دوم دبستان بیشتر نتوانستم درس بخوانم خیلی علاقه به ادامه درس داشتم اما زمان ما خیلی متداول نبود که دختر‌ها به مدرسه بروند و من چون برادری نداشتم به همراه پدرم به کشاورزی می رفتم تا کمک خرج خانواده باشم. روزها به همراه پدرم کار می‌کردم و شب‌ها در خانه خودم را به نحوی سرگرم می‌کردم.

حاج آقا می‌گوید: ما در این همه سال زندگی مشترک که حدود 60 سال با هم زندگی کرده‌ایم تا به حال یک بار دعوا نکرده‌ایم چون توقعی از هم نداریم. سر سفره پدرمان روزی حلال خوردیم و آداب و معاشرت و چگونه زیستن را به خوبی فراگرفتیم. درست است مثل امروزی ها آنچنان روابط اجتماعی نداریم اما افتخار می‌کنیم خانواده‌ای را تشکیل داده‌ایم که در آن دعوا معنا ندارد.

حاجیه جمیله خانم در ادامه تایید حرف آقا یدالله می‌گوید: ما تا به حال یک بار هم دعوا و اختلاف‌نظر نداشتیم.

انتهای پیام/

دیدگاهها (۰)



تبلیغات


آخرین اخبار و مطالب