امروز ۱۴ آذر ۱۳۹۶
صفحه اصلی » اجتماعی , اخبار ایران و جهان » میرزا قاسمی، بهترین هدیه‌ روز معلم!
کد خبر : 24351
تاریخ انتشار : ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۵در ۸:۳۵ ق.ظ

میرزا قاسمی، بهترین هدیه‌ روز معلم!

12 اردیبهشت که مصادف شده با روز به شهادت رسیدن شهید مطهری به عنوان روز معلم نامگذاری شده است که در این رابطه به گفتگو با اصناف و روسای اتحادیه و بیان خاطرات آنها از معلمانشان پرداخته ایم.

به گزارش جام روز؛ به نقل از  رازق؛عباس شمیرانی، رئیس اتحادیه تعمیرکاران قفل و کلید با اشاره به یکی از خاطرات خود از معلم دوران کودکی‌هایش اظهار داشت:  من در دوران تحصیل تقریبا جزء افرادی بودم که زیاد به درس و کتاب علاقه آنچنانی نشان نمی‌دادم اما یادم می‌آید که کلاس یازدهم یا دوازدهم نظام قدیم تحصیلی بودم و معلمی داشتم که آنقدر شیرین به بیان مطالب کتاب‌های درسی می‌پرداخت که دوست داشتم همیشه سر کلاس این معلم حضور داشته باشم.

وی در توصیف مقام معلم در جامعه بیان داشت: در واقع معلمی شغل انبیا است و همیشه این معلمان بوده‌اند که آینده یک مملکت را ساخته‌اند.

معلم، پدر دوم هر فردی محسوب می شود

قاسم نوده فراهانی، رئیس سابق اتاق اصناف ایران نیز در این رابطه گفت: معلمین از اولین روزهای مدرسه تا آخرین روزهای دانشگاه و روزهای تحصیل موارد بسیاری را به انسان می‌آموزند اما آنچه که بیشتر در ذهن به عنوان خاطرات معلمی و دانش آموزی باقی می‌ماند مربوط به دوران ابتدایی است.

وی ادامه داد: من معلم‌های بسیار زیادی داشتم که در حال حاضر بعضی آن آن‌ها به رحمت خدا رفته اند، اما در دوران ابتدایی معلمی داشتیم به نام آقای عسگری که در حال حاضر در قید حیات نیستند.

رئیس اتحادیه توزیع کنندگان تجهیزات و لوازم پزشکی بیان داشت: کلاس سوم یا چهارم بودیم که این آقای عسگری همیشه یک سرود معروفی داشتند به نام “دهقان” و به ما آموخته بودند که همیشه سر کلاس آن را می خواندیم.

نوده فراهانی با عنوان اینکه الان چیزی حدود 60 سال از ان زمان می گذرد اما هنوز آن شعر را به خاطر دارم افزود: همه ما می دانستیم که سر کلاس انشاء باید این سرود را همخوانی کنیم که یکی از شیرین‌ترین خاطراتی است که  با وجود گذشت بیش از 60 سال هنوز در ذهن دارم.

وی در رابطه با مقام معلم عنوان کرد: در واقع معلم در حکم پدر دوم هر فردی محسوب می شود که بسیار در سرنوشت هر انسانی تاثیر گذار خواهد بود چه از لحاظ رتبه علمی و درس هایی که از او می توان یاد گرفت و هم از لحاظ تقوا و دین داری.

معلم می سوزد تا چراغ راه زندگانی دانش آموزان شود

غلامرضا حسن پور، رئیس سازمان بسیج اصناف کشور نیز در این باره اظهار داشت: زمانی که ما مدرسه میرفتیم در میزهای 3 نفره‌ای می نشستیم که در آن زمان معلم ما همیشه اصرار داشت تا من وسط این میزها بنشینم.

وی ادامه داد: وقتی دلیل چنین موضوعی را از معلمم سوال کردم اینطور جواب داد که چون تو نسبت به سایر دانش آموزان درسخوان تر هستی این باعث خواهد شد تا کنار دستی‌های تو نیز با کمک تو در وضعیت درسی خود پیشرفت کنند.

رئیس سازمان بسیج اصناف کشور با بیان خاطره ای دیگر افزود: یکی دیگر از معلمانمان بود که همیشه ترکه‌ای در دست داشت و با آن بچه هایی که کمی بازیگوش تر بودند را تنبیه می کرد تا اینکه روزی با بچه ها تصمیم گرفتیم تا آن ترکه را پنهان کنیم و آن را در پشت قاب عکسی از امام(ره) که در کلاس بود پنها کردیم و تا پایان سال دیگر از تنبیه‌های آن معلم در امان بودیم.

حسن پور در توصیف صفات معلم، عنوان کرد: درواقع معلم همانند شمعی است که دانش آموزانش از او روشنایی می گیرند و در واقع خودش می سوزد تا چراغ راه زندگانی دیگران شود.

تا ساعت 12 شب تکالیفم را زیر نور چراغ خیابان‌ها انجام می‌دادم

حسین مهاجران، رئیس اتحادیه میوه و تره بار فروشان در این رابطه اظهار داشت: یادم می آید حدود سال 1340 بود که تصمیم گرفته بودم  به مدرسه اکابر یا مدرسه بزرگسالان بروم.

وی ادامه داد: مدرسه اکابر هم اینطور بود که دانش آموزان ابتدا کلاس اول را می گذراندند و پس از آن به کلاس پنجم یا ششم برای ادامه تحصیل می رفتند.

رئیس اتحادیه میوه و تره بار با عنوان اینکه من از ابتدا بدون گذراندن کلاس اول به کلاس پنجم رفتم بیان داشت: وقتی قصد رفتن به مدرسه اکابر را داشتم در کلاس اول بزرگسالان شرکت کردم که پس از چند روز معلم آذری زبانی داشتیم که به من گفت نیازی نیست تا کلاس اول را بگذرانی و می توانی مستقیم به کلاس پنجم بروی.

مهاجران افزود: هر طور که بود من بدون گذراندن کلاس اول وارد کلاس پنجم شدم و خب آن زمان هنوز خانه‌ها برق نداشتند از همین رو مجبور بودم تا تکالیف مدرسه ام را در خیابان و زیر نور چراغ‌های تیر برق انجام دهم؛ گاهی اوقات می شد که از فرط خستگی همانجا زیر تیر چراغ برق خوابم می برد.

وی ادامه داد: همیشه ساعت 12 شب گشت های کلانتری که در خیابان ها گشت می زدند و وقتی مرا می دیدند که در خیابان خوابم برده فریاد می زدند که” بدو برو بچه خونه خودتون بخواب” که اینها از بهترین و شیرین ترین خاطرات دوران تحصیلم است که هنوز هم بیاد دارم.

معلمان افرادی سخت کوش و بسیار کم توقع

ناصر حاج هاشمی در رابطه با مقام معلم اظهار داشت: معلمان همیشه و در همه زمان‌ها افرادی سخت کوش و کم توقع بوده اند و هیچگاه در تربیت و آموزش دانش آموزان از هیچ چیزی دریغ نمی‌کنند و واقعا هیچگاه ندیده‌ام که با کم لطفی‌هایی که نسبت به این بزرگواران در جامعه می‌شود ذره‌ای از تلاششان کاسته شود.

میرزا قاسمی بهترین هدیه ای که در روز معلم گرفتم

حبیب طهماسبی، رئیس اتحادیه خیاطان در رابطه با همین موضوع اظهار داشت: با وجودی که من خود در اتحادیه خیاطان مسئول هستم اما در کنار این مسئولیتم تدریس خیاطی نیز انجام می‌دهم.

وی ادامه داد: چند سال پیش در استان گیلان تدریس داشتم که یکی از روزهای تدریسم مصادف شده بود با روز معلم که در آن روز یکی از خانم هایی که به آن ها تدریس میکردم برای من میرزا قاسمی درست کرده بود و به عنوان کادوی روز معلم برایم آورده بود و یکی از بهترین هدیه هایی بود که واقعا در طول عمرم دریافت کرده بودم.

رئیس اتحادیه خیاطان در پایان خاطر نشان کرد: در واقع معلم یعنی همه چیز و هیچ کلمه‌ای را نمی توان در بزرگی و عظمت مقام معلم در میان کلمات پیدا کرد که بتواند آن را توصیف کند.

زحمات معلمان را هیچگاه نمی توان جبران کرد

علی اصغر ملکی، رئیس اتحادیه توزیع کنندگان گوشت گوسفندی در اینباره گفت: از خاطراتی از آن زمان در ذهنم باقی مانده می توانم به روز اول مدرسه اشاره کنم.

وی ادامه داد: در آن زمان طبیعتا کمی دل کندن از محیط خانه و خانواده برایمان سخت بود اما وقتی معلم کلاس اولمان را دیدیم که چطور با ناز و نوازش ما ره به کلاس های درسمان دعوت می کرد دیگر دل کندن از مدرسه برایمان سخت شده بود.

رئیس اتحادیه توزیع کنندگان گوشت گوسفندی در رابطه با توصیف مقام معلم بیان داشت: معلم به عنوان ولی دوم هر دانش آموزی محسوب می شود که واقعا تا آخر عمر هم اگر بابت زحمات آنها از آنها سپاسگذاری کرد باز جبران زحمات آن ها را نخواهد کرد.

معلم شیمی که با دو دست فرمول های شیمی را می نوشت

حبیب الله بشارتی رئیس اتحادیه آهن سازان نیز در این رابطه گفت: من دوران دبیرستان خود را در دبیرستان دارالفنون گذرانده‌ام که در آن زمان معلم شیمی داشتیم که برای نوشتن فرمول های شیمی همزمان از هر دودستش استفاده می کرد، یعنی با دست راست فرمول شیمیایی عناصر را می نوشت و با دست چپ خود نام فارسی آن عنصر را که این موضوع یکی موضوعات بسیار جالبی بود که تا الان هم چنین کسی را در طول زندگیم ندیده‌ام.

انتهای پیام/

دیدگاهها (۰)



تبلیغات


آخرین اخبار و مطالب